از این به بعد من در این وبلاگ دست نوشته های خودم رو نمینویسم... و این آخرین پست رو به یکی از دوستان تقدیم میکنم که اگر تا آخر این پست رو مطالعه کنند خود متوجه میشوند...!

تو نمیدانی که چرا در ورای قطره ی آب ابری بوده است ، نمیدانی و نمیدانی.
تو نفسهای کفش دوزکی راکه بر خواری صعود میکند را نمیدانی.
تو هوا را نیمبینی که بدانی و باز هم نمیدانی.
تو زندگی از پشت عینک دودی را نمیدانی.
تو دل یخ زده ی آهن را سرزنش میکنی و نمیدانی.
دردودلهای خطوط سفید را که بر روی آسفالت افتاده و تابلوی عبور ممنوعی که به کنجی ایستاده را نمیدانی.
تو هوای گرمی که در سرمای زمستان از عمق بهاریت برخواسته و در سرمای محیطی بیرون محو میشود را نمیدانی .
نا آگاهانه ، رنگ گل صورتی در سرمای رویایی صبح ،از دل کلاف برگها برخواستن را نمیدانی.
حتی نفهمیدن را نمدانی.
تو تلاش موری را که برای یک دانه ی جو جان میدهد را نمیدانی .
نمیدانی نسیم صبح برای چیست ،زلزله و طوفان را نیز نمیدانی.
معنی خون بسته ای را که گرمایی در عمق خود ندارد را نمیدانی.
تعلق و تعهد را نمیدانی.
تو دلیل به هم رسیدن دو مردمک چشم را نیز نمیدانی.
سست شدن پای کوه و دلیل ریزش و فوران آن را نمیدانی.
تو دلیل کوچ ، فرار و خفای قوچ کوهی و آواز دم صبح "تی ترمان" را نمیدانی.
نمیدانی زشتی زیبا هستی یا زیبایی زشت ویا..!
زمان تولد و مرگت را نمیدانی.
ردپای حلزونی خواب و طلای ناب را نمیدانی.
عرق پیشانی ، انگشتان پینه بسته ،لباس کهنه ی یک کولی و رکابی صدوشش هزار تومانی را نمیدانی.
اعتیاد به مرگ موش را نمیدانی ، میدانم که نمیدانی.
تلاش نمیکنی ، عرق پیشانی ات را ندیده ای و نمیخواهی که بدانی که چرا آب نمیسوزد و بخار میشود.
من میدانم که تو نمیدانی و این کافی نیست.
دوست دارم و آرزویم این است که بدانی نادان نیستی ، ولی باز هم نمیدانی.
حتم داشته باش ماشین چهار چرخه نیست و دوچرخه دو چرخ دارد.
حتم داشته باش که یک دستکش میتواند بدون انگشت باشد ولی کفش انگشت ندارد.
بودن پرده دلیل بر ندیدن نیست ولی بستن چشمان ندیدن ، بستن چشمانت دلیل بر نبودن نیست همانطور که مرگ پایان زندگی..!
قرص اکس دلیل خوبی برای مردن نیست ،خشک سالی دلیل مردن است.
جوانی مستحق تحقیر نیست ، متعلق به تحقق..!
پیری آر یک جوان نیست - جوانی ، خاطره ی پیریست جوان.
مار دلیلی شوم نیست ، عسل نیز دلیلش موم نیست.
نگفتن نشانه ی سکوت نیست ، گفتن هم بی خاموشی نیست.
قدم زدن دلیلش یک همراه نیست و توقف برای ماشین است.
آسمان آبی نیست ولی او صورتیست .
گریه ی یک طفل کم مفهوم نیست ، غارت و مغرب بی مضمون نیست.
دست یک دزد دلیلی بر یک جرم نیست ، بودن یک بار بی حمال نیست.
شب نخفتن با نهفتن یک راز نیست ، انگشتری بی معنی و آغاز نیست.
باز هم عینکم دودیست ، دلیلش آفتاب نیست.
رنگ من نارنجی و او صورتیست ، این دلیل دیوانگی عشاق نیست.
میدانستم که نمیدانی خالی از هیچم و هیچم با خداست...!

بدرود..!
شاد باشید.